Waxay ahayd 37 jir ka quusatay guur balse Rajab gudaheed Ilaahay nolosheeda gebi ahaan beddelay!

Waxay ahayd 37 jir ka quusatay guur  balse Rajab gudaheed Ilaahay nolosheeda gebi ahaan beddelay!

Qisaska istiqfaarta 

Asallaamu alleykum wa raxmatulaah,

Ilaahay ha idin siiyo caafimaad iyo khayr mar walba. Ilaahayna ha u naxariisto,  hana  barakeeyo Nabigeenna Muxammad (NNKH), ehelkiisa iyo saxaabadiisa dhammaantood.

Maanta waxaan idiin sheekaynaynaa qiso ku saabsan gabadh Ilaahay si weyn u gu gargaaray,  xitaa iyadu ma ay san  filayn wixii ku dhacay, iyo sida Ilaahay xaaladdeedii u beddelay, iyo sida ducadeedii oo dhan loo aqbalay muddo aad u gaaban gudaheed.
Ogaada in aan qisooyinkan idiin soo bandhigayno waqtigan, sababtoo ah qisooyinkeedu waxay bilaabmeen bisha Rajab, waxaana yaab leh in saddex ilaa afar bilood gudahood Ilaahay ka aqbalay ducadeedii, kana dhigtay mid goosata mirihii istighfaarka, adkeysiga, iyo ku-dhawaanshaha Ilaahay.

Aan wada aragno waxa dhacay, waayo waa qiso qurux badan oo nagu soo beegantay waqtigeeda—qisadan waxeey bilaabatay bilowga bisha Rajab, oo ah bisha beerista. Bal aynu eegno waxa ku dhacay gabadha qisooyinkani ku saabsan yihiin; laga yaabee inay noqoto farriin Ilaahay inooga timid si aynu u beddelno xaaladdeenna oo dhan.

Gabadha qisada  leh waxay tidhi:

“Waligey ma malaynayn in maalin aan iman doono oo aan qisooyinkayga ka sheekayn doono, ama magacayga lagu xusi doono erayada ‘Ilaahay wuu ii gargaaray ama ‘Ilaahay wuu ii aqbalay ducadeedii’. Waxaan soo maray sannado badan anigoo dareemaya in aan ka dambeeyo dadka oo dhan. Dadkii igu xeernaa way guursadeen, way degeen, guryo ayay sameysteen, carruur ayay dhaleen, shaqooyin wanaagsan ayay heleen, xaaladdoodii dhaqaale way hagaagtay—aniguna sidii baan ahaa. Wax walba oo aan isku dayo way xirmayeen, sababtana ma garanayn, balse sidaas ayay xaaladdaydu ahayd.

Mar kasta oo aan tago munaasabad, waxaan indhaha dadka ka arki jiray aragti i dareensiisa liidasho; su’aalaha la i weydiiyana way i dhaawici jireen: ‘Ma jirto cid ku soo doonatay?’ ‘Haddii qof yimaado, shuruudaha ha adkayn.’ ‘Da’da da way waynaatay.’ Asxaabtaadii iyo kuwii ku yaqaannay oo dhami guryo ayay yeesheen, carruurna way dhaleen, wayna degeen. Su’aalahaasi aad bay ii xanuunin jireen—ma aha guurka oo keliya inaan rabay, balse dareenka ah in dadka hortooda wax iga maqan yihiin.

Waxaan erayadaas oo dhan ku qarin jiray qalbigayga, waan aamusnaan jiray. Maxaan sameeyaa? Dadku qofna kama daayaan xaaladdiisa. Xitaa waxaan bilaabay in aan yareeyo ka-qaybgalka munaasabadaha iyo kulamada. Waxaan raadsaday shaqo si aan naftayda uga mashquuliyo ka fikirka guurka.

Waxaan qabtay shaqooyin badan oo fudud: caawiye maamul oo online ah, ka jawaabista wicitaannada, diyaarin ballamo, la socodka shaqada dadka kale. Dakhliga ma ahayn mid joogto ah, aad buuna u yaraa. Mararka qaarna bilaha ayaan ku gudbi jiray anigoo aan garanayn halka aan ka heli doono kharashka. Xaaladdayda dhaqaale way adkayd. Aabbahay—Alle ha u gargaaro—walaalahay wali waxbarasho ayay ku jireen, kharashyo iyo waajibaad badanna way jireen. Si kastaba ha ahaatee, waan ku qanacsanayn, Ilaahayna waan ku mahadnaqaynay.

Hadda bal eeg waxa dhacay—bilowgii bisha Rajab, taas oo aniga ii noqotay bilowgii dhabta ahaa. Bisha Rajab waxay nagu soo gashay anigoo qalbi jaban leh, murugo iyo xanuun la buuxo. Gabar 37 jir ah—rajadii wax walba ayaan ka quustay: shaqo ma jirto, guur ma jiro, carruur ma jiraan, nin ma jiro, guri ma jiro—waxba ma jiraan. Waxaan dareemay in aan ka mid noqday dadkii noloshoodu istaagtay oo kaliya maalmaha tirinaya.

SubxaanaLlaah, waxaan maqlay cashar ku saabsan istighfaarka, sheekha ka shekeeynaayey wuxuu sheegay in bisha Rajab ay tahay bisha diyaargarowga; qofkii ku beerta Rajab, wuxuu goostaa Shacbaan iyo Ramadaan. Hadalkaasi aniga wuxuu ii noqday xadhig badbaado, waayo waxaan galay xaalad murugo iyo niyad-jab ah. Waxaan iri: ‘Waan ku dhegganaanayaa istighfaarka; bal yaa og—laga yaabee inuu noqdo daawada keliya ee ii hartay.’ Waxaan isku dayay waddooyin badan, waxyaabo badanna waan sameeyay, balse waligay istighfaarka si dhab ah ugama fikirin.

Maalintii ugu horraysay ee Rajab, waxaan ku celceliyey istighfaarka maalin kastana waan aqrin jirey—tiro ma sheegi doono—aad ayaan u badin jiray erayga: Astaghfirullaaha al-‘cadiim wa atuubu ilayh. Inta badan waxaan dhihi jiray waqtiga saxaarka ka hor fajarka, ka hor seexashada, iyo maalintii oo dhan anigoo ku daraya tasbiixyo sida: SubxaanaLlaahi wa bihamdih, Laa hawla walaa quwwata illaa billaah. Sidoo kale waxaan joogteeyay adhkaarada subaxda iyo fiidka. Ilaahay mahaddiis, waxaan noqday mid ku tukata salaadda waqtigeeda, waxaanan bilaabay salaadda qiyaamka habeenkii.

SubxaanaLlaah, sidii in wax walba ii sahlanaayeen si aan ugu dhowaado Ilaahay. Bilowgii way igu adkayd, culays ayay u muuqatay, waxaan is iri: ‘Sideen u wada sameyn doonaa? Sideen ku sii wadi doonaa?’ Laakiin Ilaahay ayaa i caawin jiray. Mar walba waxaan ku ducaysan jiray: Allaahumma acinnii ‘calaa dhikrika wa shukrika wa husni ‘cibaadatik. Istighfaarka dartii, waxaan dareemay deganaan weyn; fikirradii iyo murugadii qalbigeyga ku cuslaa Ilaahay ayaa si tartiib ah maskaxdayda uga qaadi jiray. Waxa kaliya ee i mashquuliyay wuxuu noqday sida aan ugu dhowaado Ilaahay, uguna cusbooneysiiyo cibaadada, una sameeyo camallo Ilaahay agtiisa ku weyn.

Laga bilaabo bilowgii Rajab ilaa dhammaadkeeda, nidaamkan ayaan ku socday. Maalin kasta waxaan dareemayay in aan Ilaahay u sii dhowaanayo. Kadibna—si lama filaan ah—waxaan helay wicitaan saaxiibtey ah oo ii sheegtay shaqo yar oo shirkad yar ah: abaabul ballamo, la xiriir macaamiil , la socod dukumiintiyo iyo qabsashooyin—dhammaantood online ah. Mushaharku wuu yaraa, balse waan ku nastay shaqada. Waxaan galay anigoo niyadeyda u sameeyay Ilaahay dartii, shaqadeydana si hufan ayaan u gutay, anigoo aaminsan in shaqaduna ay tahay cibaado; sidaas darteed aad ayaan u dadaalay.

Macmiisha aan u diyaarin jiray shaqada waxaa ka mid ahaa ganacsade taajir ah. Xiriirkeenna wuxuu ahaa mid shaqo oo keliya, edeb, ixtiraam, nidaam, iyo daacadnimo leh. Waqti ka dib, wuxuu bilaabay inuu igu tiirsanaado, maadaama aan shaqo fiican oo daacad ah qabanayay. Bartamihii Shacbaan, ganacsaduhu wuxuu codsaday in uu la kulmo kooxda shaqada, maadaama aan annagu halkan online uga maamuli jirnay hawlihiisa. Taasi waxay noqotay kulankii ugu horreeyay ee fool ka fool ah.

Anigu si fudud ayaan u imid—dhar aad uqurux badan ma xiranin  —caadi baan ahaa; ujeeddadaydu waxay ahayd oo keliya in aan shaqadayda si sax ah u qabto. Kulanka ka dib, wuu i weydiiyay asxaabta iga ag dhow; xaaladdayda ayuu wax ka ogaaday. Kadib wuxuu igu soo wacay si aan u kulanno—anigoo u malaynayay inuu shaqo ka hadlayo—laakiin wuxuu ii sheegay inuu doonayo inuu si rasmi ah ii soo doonto, isagoo ii arkay gabar dadaal badan, ku habboon in ay noqoto xaaskiisa, uuna ku kalsoonaan karo guriga, shaqada, iyo noloshayda oo dhan.

SubxaanaLlaah, qalbigaygu aad buu u deggenaa. Waxaan dareemay in tani ay tahay qaddarkii Ilaahay ii diyaariyay—mucjiso weyn. Runtii waan is guursannay, waxaanan u safarnay.magaaladiisii. Waxaan ka guuray nolol ay ka buuxeen su’aalo, jahawareer, murugo iyo walbahaar, waxaana u wareegay nolol aanan erayo ku cabbiri karin wanaageeda.

Farxaddaydu waxay noqotay ka dib Ramadaan. Arooska wuxuu noqday mid ay dadku ka sheekeeyaan. Mar walba waxaan ku ducaysan jiray: ‘Ilaahayow, i sii mucjiso ama faraj ay la yaabaan ehelka samooyinka iyo dhulka.’ SubxaanaLlaah, kuwii igu xeernaa way la yaabeen sida guurku u dhacay, sida Ilaahay ii gu soo diray ninkaasi, sida aan u safaray, iyo sida aan nolol kale ugu guuray. Xitaa haddii aan mala-awaalo ama sheego, waligey kuma riyoon karin rubuc ka mid ah waxa aan maanta ku jiro.

awooda Ilaahay iyo ballankiisa kuwa istighfaarka badsada—run bay noqotay qisooyinkayga. Waxaan bilaabay Rajab, subxaanaLlaah ka dib Ramadaan ducadaydii oo dhan waa la aqbalay, wixii aan ku riyoon jirayna waxaan u arkay xaqiiqo. Waxaan rumaystay hadalkii sheekha aan markii hore ka dhageedtay istighfaarka ee ahaa: ‘Rajab waa bisha beerista.’ Runtii waan beeray riyooyinkayga iyo hamigayga, waxaanan daryeelay ilaa aan ka goostay mirihii istighfaarka ka dib Ramadaan.

Haddii aad ku jirtaan xanuun, dib-u-dhac, ama sugitaan dheer; ama aad soo martay duruufo la mid ah kuwii aan soo maray—dib-u-dhac guur, dib-u-dhac rizqi, nasasho la’aan, aragti bulsho oo aan fiicnayn—ogow: ha yareysanina calaamad kasta ama farriin kasta oo idiin timaadda. Bisha Rajab waa bil Ilaahay qalbiyada ku diyaariyo qaddarro waaweyn. Anigu sidaas ayaan ku dareemay qisooyinkayga, waana idinla wadaagay maanta si laga yaabo in qof ka helo farriintiisa, oo uu maanta bilaabo istiqfaarta .

Halkan ayay gabadha qisooyinka leh ku soo gebagebaysay hadalkeedii. Laakiin hadalka ku saabsan istighfaarka marna ma dhammaado. Istighfaarku kaliya ma beddelo duruufaha—annaga ayuu marka hore ina beddelaa, marka annagu is beddelno ayayna dunidu is beddeshaa.

—laga yaabee in qisooyinkiinnu ka bilaabmaan Rajab sida gabadhaan oo kale. Ogaadana in ballanka Ilaahay ee kuwa istighfaarka badan uu yahay xaq. Rajab waa fursad dahabi ah—ha luminina. Qora hamigiinna iyo ducadiinna, kuna dadaala istighfaarka iyo ku-dhawaanshaha Ilaahay si aad u goosataan mirihiinna bilaha soo socda: Rajab, Shacbaan, iyo Ramadaan—Ilaahayna ha na gu  gaarsiiyo Ramadaan nabad iyo khayr, hana naga dhigo kuwa gaara riyooyinkooda iyo hamigooda.

Qof kasta oo naga mid ah haddii albaab u ka xiran yahay, Ilaahay ha u furo. Ilaahay wuxuu noo dhigay furayaal badan—kan ugu horreeyana waa istighfaarka: ka toobadkeenka dambiyada iyo gafafka, xitaa kuwa aynaan ogayn. Haddii aadan weli bilaabin istighfaarka, ka faa’iidayso fursaddan weyn; ajarku waa la laba-laabaa, Rajabna waa fursad weyn oo lagu diyaargaroobo qaddarro qurux badan.

Ku dadaala  Istighfaara—si ay u rumoobaan hamigiinna iyo riyooyinkiinna.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.